Wedstrijd verslag van DAKS(dubbelstraat, achterom,kaai,steenbergsestraat)

De leste ripetiteivluchte zijn achter de rug en ebbe me ’n leste proef afgesloten. Zzo vlag vor ’t begin van de Vastenavend.  Me ’n groepke adde me volop  getreend. De manne ware d’er natuurluk nie allemaal mar das bij nooit op ’n gewone ripetitie. Me sprake n’af om bij Krijne te beginne, gouw  effekes ’n paar pilskes om wakker te worre. D’afspraak was om ’n overnachtingsvlucht te treene.

Na ’n pilske of  5 of 6 moest d’n eerste duif al piesse naturlijk( wa ’n zeikert). Mar toch mar op weg nar’t achterom. Wa denk te: ’n beslote pertij, op nar de vollegende. “Mar  da ken zomar nie” riep Johnny. “As ik nou nie gouw wa te drinke kreg dan droge m’n penne n’uit en valle m’n vere op straat, kreg ik ’n kouwe kop en ben ik zo medeen zo ziek as ’n ond”. Toen de rest da oorde ging ’t dak d’er af. Ze dochte as me John kenne losse wor ’t misschien nog wel gezellig, en ze ginge nog arder fladdere.

“Kom” riep Nelis, me gaan nar ’t groene peerd. De vere werre gespanne e onder luid gekoer vloge me nar de Mart. Effe snel ’n paar pilskes en net toen me ’t leste lege glas op de toog zette kwam John binne. “Eé gij ok ier “riep Celleke “me wouwe net weg gaan”. John is altijd al een bikkel gewist en wilde nie vor z’n mate onder doen, dus ging t’ie mar wir gelijk mee. Eel langsaam dwarrelde d ér al ’n bietje sneeuw omlaag, mar ei liet z’n eige nie kenne. En zo ging ’t bonte klupke duive via de Hoogstraat richting kaai.  Johnny die feitelijk zo moei as ’n ond was verzon gouw ’n list om toch mar wa te zuipe te krijge. “Ee mannekes  “ riep t’ie ”ier zat vorige week ’n knappe duivin aan de toog, zumme is kijke of z’al eiers et”. Da was natuurlijk nie tege dove duive gezeet dus wij  effe ’n tussestop bij de Zaek. Gin mooie duivinnekes te zien netuurlijk, mar ’t ken zomar zijn da ze effe nar de wc is om d’er nuske te poeiere. “Doe ons mar wa bier” riep Twan nar de kroegbaas. Mou da ebbe me gewete. Ei kwam zomar mee ’n eel vat aanlope. Nou wor bij ons in de band nooit me bier geknoeid dus wa doede dan aage goed ben opgevoed deur oe eige ouwe doffer. Om ’n lang verhaal kort te make, ’t was licht toen me nar buite rolde, en gin knappe duivinnekes gezien. Pim zee”wadoenmefeitelijkier”. Ei was eel de treeningsronde ellemaal vergete en wou feitelijk nar z’n nest. Mar edde wellis ’n duif ore prate me ’n dubbele tong. Gelukkig adde me Renee ok bij en die wist nog presies te vertelle waar me nar toe moeste. Op nar de kaai dus. Gelukkig konde me deur de lindebaan ’n bietje bergaf vliege. Bij Die twee voor kreeg Ger ’n lekke vleugel. Me dochte d’er goed aan te doen om effe binne de ANDVB te belle. “Me de tillefoniste van de algemene nederlanse duive vleugel bond” zee da dufke te ger “kan ik oe ellepe”. “ nou”  zee Ger “da oop ik wel want ik eb ’n lekke vleugel en kan nie mir vliege”.” Lop mar nar de pomp” zee da dufke. Nou ik eb Ger nog nooit zo kwaad gezien. Ei zee”ik zeg gelijk m’n lidmaatschap op. K’zijn al jare lid en eb nog nooit iets aan jullie gevraagd”  “nee”zee da dufke “zo bedoel ik da ok nie, mar daar ebbe ze ’n pomp en dan kende oe vleugeltje effekes oppompen”  Ger is daar mar gebleve want ei wilde de rest van de treening nie bederreve. Mar wij denke datie in een streep nar’t ooftketoor van de ANDVB gevloge is.  De rest is deur gegaan me de treening en zijn aangekomme bij d’n dobber. Ier was’t flink druk geworre want de Mart was begonne. Na wa kracht voer zijn daarna gelijk nar ’t slik gevoge in de steenbergsestraat. Ger ware me kwijt en John  ebben me ’t leste gezien toen die uit ’n pisbak stond te drinke. Iedereen wist gelijk datie de treening niet zou volbrenge, want ’n duif aan ’t zoute water ken mar ’t beste gelijk z’n nest inkruipe.

Al met al zijn de sterkste onder ons wir elemaal eel tuis gekomme. Op nar ’t neusebal.

Agge mar leut et